Dify Docker Compose ve HTTPS ile nasıl barındırılır

Dify, büyük dil modelleri üzerine uygulama geliştirmek için açık kaynaklı bir platformdur: sohbet botları, ajanlar, bilgi tabanlı erişim (RAG) ve görsel iş akışları; her birinin kendi API'si vardır. Resmi self-hosting yöntemi, projenin deposundan Docker Compose ile kurulumdur. Varsayılan yığın API'yi, arka plan işçilerini, web arayüzünü, bir eklenti servisini (plugin daemon), bir kod sandbox'ını, bir ajan arka ucunu, PostgreSQL'i, Redis'i, Weaviate vektör veritabanını ve bir Nginx ağ geçidini çalıştırır.

Bu rehber bir Dify sürümünü /opt/dify içine klonlar, ilk başlatmadan önce tüm varsayılan parola ve anahtarları değiştirir, paketle gelen Nginx'i HTTPS için Caddy arkasında bir localhost portunda tutar, ilk kurulum yönetici sayfasını bir başlangıç parolasıyla korur ve Ollama'yı bağlar. Yedekleme ve yükseltme düzeniyle biter.

docker compose version

Adım 1 — Bir Dify sürümünü klonlayın

Dify belgeleri geliştirme dalını değil, en son sürüm etiketini klonlar. Komut en yeni etiketi GitHub API'sinden ister; bu nedenle curl ve jq gerekir. python3 ise Adım 2'de iki belirteç üretmek için kullanılır.

sudo apt update
sudo apt install git curl jq openssl python3
sudo mkdir -p /opt/dify
sudo chown $USER:$USER /opt/dify
git clone --branch "$(curl -s https://api.github.com/repos/langgenius/dify/releases/latest | jq -r .tag_name)" https://github.com/langgenius/dify.git /opt/dify
cd /opt/dify
git describe --tags

git describe --tags klonladığınız sürümü yazar, örneğin 1.17.1. Klonlama Remote branch null not found hatasıyla başarısız olursa API çağrısı bir etiket döndürmemiştir; sürümler sayfasından güncel sürümü seçin ve bunun yerine o etiketle git clone --branch 1.17.1 https://github.com/langgenius/dify.git /opt/dify çalıştırın.

Adım 2 — .env dosyasını oluşturun ve varsayılan gizli değerleri değiştirin

Yapılandırdığınız her şey .env.example dosyasından oluşturulan /opt/dify/docker/.env dosyasındadır. İsteğe bağlı, sağlayıcıya özgü ayarların docker/envs/ altında kendi şablonları vardır; .env içindeki değerler onlardan önceliklidir.

cd /opt/dify/docker
cp .env.example .env
chmod 600 .env

Örnek dosya herkesçe bilinen varsayılanlarla gelir: PostgreSQL ve Redis için difyai123456, sandbox, Weaviate ve eklenti servisi için sabit anahtarlar gibi. Bunları rastgele değerlerle değiştirin. Bazı çiftlerin eşleşmesi gerekir; komutun aynı kabuk değişkenini yeniden kullanmasının nedeni budur: REDIS_PASSWORD aynı zamanda CELERY_BROKER_URL içinde geçer, SANDBOX_API_KEY değeri CODE_EXECUTION_API_KEY ile aynı olmalıdır ve Weaviate anahtarı iki yerde bulunur.

DB_PW=$(openssl rand -hex 24)
REDIS_PW=$(openssl rand -hex 24)
SANDBOX_KEY=$(openssl rand -hex 24)
WEAVIATE_KEY=$(openssl rand -hex 24)
sed -i \
  -e "s|^SECRET_KEY=.*|SECRET_KEY=$(openssl rand -base64 42)|" \
  -e "s|^INIT_PASSWORD=.*|INIT_PASSWORD=$(openssl rand -hex 12)|" \
  -e "s|^DB_PASSWORD=.*|DB_PASSWORD=${DB_PW}|" \
  -e "s|^REDIS_PASSWORD=.*|REDIS_PASSWORD=${REDIS_PW}|" \
  -e "s|^CELERY_BROKER_URL=.*|CELERY_BROKER_URL=redis://:${REDIS_PW}@redis:6379/1|" \
  -e "s|^CODE_EXECUTION_API_KEY=.*|CODE_EXECUTION_API_KEY=${SANDBOX_KEY}|" \
  -e "s|^SANDBOX_API_KEY=.*|SANDBOX_API_KEY=${SANDBOX_KEY}|" \
  -e "s|^WEAVIATE_API_KEY=.*|WEAVIATE_API_KEY=${WEAVIATE_KEY}|" \
  -e "s|^WEAVIATE_AUTHENTICATION_APIKEY_ALLOWED_KEYS=.*|WEAVIATE_AUTHENTICATION_APIKEY_ALLOWED_KEYS=${WEAVIATE_KEY}|" \
  -e "s|^PLUGIN_DAEMON_KEY=.*|PLUGIN_DAEMON_KEY=$(openssl rand -hex 32)|" \
  -e "s|^PLUGIN_DIFY_INNER_API_KEY=.*|PLUGIN_DIFY_INNER_API_KEY=$(openssl rand -hex 32)|" \
  -e "s|^DIFY_AGENT_API_TOKEN=.*|DIFY_AGENT_API_TOKEN=$(python3 -c 'import secrets; print(secrets.token_urlsafe(32))')|" \
  -e "s|^DIFY_AGENT_SERVER_SECRET_KEY=.*|DIFY_AGENT_SERVER_SECRET_KEY=$(python3 -c 'import secrets; print(secrets.token_urlsafe(32))')|" \
  .env

SECRET_KEY oturumları, belirteçleri ve dosya adreslerini imzalar; belgeler onu openssl rand -base64 42 ile üretir. INIT_PASSWORD (en fazla 30 karakter), yönetici hesabını oluşturana kadar /install sayfasını korur. İki DIFY_AGENT_* değeri, ajan arka ucunun geliştirme varsayılanlarının yerini alır ve örnek dosyanın önerdiği şekilde üretilir.

Ardından Dify'a herkese açık adresini bildirin ve yayınlanan tüm portları localhost'a taşıyın. Compose dosyası Nginx'i EXPOSE_NGINX_PORT:80 ve EXPOSE_NGINX_SSL_PORT:443 olarak, eklenti servisinin uzaktan hata ayıklama portunu da EXPOSE_PLUGIN_DEBUGGING_PORT olarak eşler. Ana makine portunun önüne 127.0.0.1: yazmak bu portları internetten uzak tutar ve 80 ile 443 numaralı portları Caddy'ye bırakır.

DIFY_URL=https://dify.example.com
sed -i \
  -e "s|^CONSOLE_API_URL=.*|CONSOLE_API_URL=${DIFY_URL}|" \
  -e "s|^CONSOLE_WEB_URL=.*|CONSOLE_WEB_URL=${DIFY_URL}|" \
  -e "s|^SERVICE_API_URL=.*|SERVICE_API_URL=${DIFY_URL}|" \
  -e "s|^APP_API_URL=.*|APP_API_URL=${DIFY_URL}|" \
  -e "s|^APP_WEB_URL=.*|APP_WEB_URL=${DIFY_URL}|" \
  -e "s|^FILES_URL=.*|FILES_URL=${DIFY_URL}|" \
  -e "s|^TRIGGER_URL=.*|TRIGGER_URL=${DIFY_URL}|" \
  -e "s|^ENDPOINT_URL_TEMPLATE=.*|ENDPOINT_URL_TEMPLATE=${DIFY_URL}/e/{hook_id}|" \
  -e "s|^NEXT_PUBLIC_SOCKET_URL=.*|NEXT_PUBLIC_SOCKET_URL=wss://dify.example.com|" \
  -e "s|^EXPOSE_NGINX_PORT=.*|EXPOSE_NGINX_PORT=127.0.0.1:8080|" \
  -e "s|^EXPOSE_NGINX_SSL_PORT=.*|EXPOSE_NGINX_SSL_PORT=127.0.0.1:8443|" \
  -e "s|^EXPOSE_PLUGIN_DEBUGGING_PORT=.*|EXPOSE_PLUGIN_DEBUGGING_PORT=127.0.0.1:5003|" \
  .env
grep -E '^(INIT_PASSWORD|DB_PASSWORD|CONSOLE_WEB_URL|EXPOSE_NGINX_PORT|EXPOSE_NGINX_SSL_PORT)=' .env

Adres ayarları bir proxy arkasında önemlidir: CONSOLE_API_URL Dify'ın yalnızca HTTPS çerezleri verip vermeyeceğini de belirler, FILES_URL dosya önizleme bağlantılarını, TRIGGER_URL webhook geri çağrılarını oluşturur, NEXT_PUBLIC_SOCKET_URL ise iş akışı tuvalindeki gerçek zamanlı ortak çalışma için WebSocket adresidir. grep çıktısındaki INIT_PASSWORD değerini not edin; Adım 5'te gerekecek. ALLOW_REGISTER varsayılan olarak false olduğu için kayıt kapalı kalır; yeni üyeler yalnızca davetle katılır.

Adım 3 — Yığını başlatın

docker compose up -d
docker compose ps

İlk başlatma bir düzine imajı çeker ve birkaç dakika sürer. docker compose ps çıktısında servisler Up veya healthy görünmelidir; init_permissions tek seferlik bir görevdir ve Exited görünmesi beklenen durumdur. nginx satırında 127.0.0.1:8080->80/tcp ve 127.0.0.1:8443->443/tcp görünmeli, hiçbir port 0.0.0.0 adresine bağlı olmamalıdır. Ağ geçidinin yerelde yanıt verdiğini kontrol edin:

curl -I http://127.0.0.1:8080/install

Herhangi bir HTTP durum satırı (genellikle 200), Nginx'in, web arayüzünün ve API'nin birbiriyle konuştuğunu gösterir.

Adım 4 — Dify'ı Caddy ile HTTPS üzerinden yayınlayın

/etc/caddy/Caddyfile dosyasına paketle gelen Nginx'e yönlendiren bir site bloğu ekleyin:

dify.example.com {
    reverse_proxy 127.0.0.1:8080
}

Caddy'yi yeniden yükleyin ve ufw üzerinden yalnızca SSH ve web trafiğine izin verin:

sudo systemctl reload caddy
sudo ufw allow OpenSSH
sudo ufw allow 80/tcp
sudo ufw allow 443/tcp
sudo ufw enable
curl -I https://dify.example.com/install

Caddy özgün Host başlığını iletir, ortak çalışma kanalı için WebSocket yükseltmelerini kendiliğinden aktarır ve akış halindeki yanıtları hemen gönderir; böylece sohbet yanıtları parça parça görünür. Caddy TLS'i sonlandırdığı için Dify'ın Nginx içindeki kendi HTTPS desteği (NGINX_HTTPS_ENABLED) kapalı kalır. Alternatif olarak Nginx ve Certbot (rehber) veya Traefik kullanılabilir; Nginx kullanırsanız /socket.io/ yolunda Upgrade ve Connection başlıklarını iletin.

Adım 5 — Yönetici hesabını oluşturun

https://dify.example.com/install adresini açın. Dify önce Adım 2'deki başlangıç parolasını, ardından yöneticinin e-posta adresini, adını ve parolasını ister. Uzun ve benzersiz bir parola kullanın. Sonrasında stüdyoya geçersiniz ve başlangıç parolasının artık bir etkisi kalmaz.

Kaydı açmak yerine çalışma arkadaşlarınızı çalışma alanının üye ayarlarından davet edin. Model sağlayıcılarını yalnızca çalışma alanı sahibi ve yöneticiler yönetebilir.

Dify, e-posta .env içinde yapılandırıldığında hesap davetlerini, parola sıfırlamalarını ve giriş kodlarını e-postayla gönderir: STARTTLS için MAIL_TYPE=smtp, MAIL_DEFAULT_SEND_FROM, SMTP_SERVER=smtp.example.com, SMTP_PORT=587, SMTP_USERNAME, SMTP_PASSWORD, SMTP_USE_TLS=true ve SMTP_OPPORTUNISTIC_TLS=true değerlerini ayarlayın, ardından docker compose up -d çalıştırın.

Adım 6 — Ollama dahil model sağlayıcılarını bağlayın

Dify 1.x'te her model sağlayıcısı bir eklentidir. Integrations, ardından Model Provider bölümünü açın, ihtiyacınız olan sağlayıcıları Marketplace'ten kurun ve API anahtarlarını girmek için Setup düğmesine tıklayın. Dify her anahtarı kaydetmeden önce doğrular. Eklenti servisi eklentileri marketplace.dify.ai adresinden indirir ve imzalarını varsayılan olarak doğrular (FORCE_VERIFYING_SIGNATURE=true); bu yüzden giden HTTPS trafiğini açık tutun.

Aynı sunucudaki Ollama için üç şey gerekir. İlk olarak Ollama'nın 127.0.0.1 dışında da dinlemesi gerekir; Ollama SSS sayfası bunu OLLAMA_HOST ile yapar:

sudo mkdir -p /etc/systemd/system/ollama.service.d
sudo tee /etc/systemd/system/ollama.service.d/override.conf <<'EOF'
[Service]
Environment="OLLAMA_HOST=0.0.0.0:11434"
EOF
sudo systemctl daemon-reload
sudo systemctl restart ollama

İkinci olarak ufw'nin Dify ağının ana makineye ulaşmasına izin vermesi gerekir. Compose projesi docker klasörünün adını alır, bu yüzden ağın adı docker_default olur. Üçüncü olarak Dify'ın Compose dosyası host.docker.internal takma adını tanımlamaz; ana makinenin Docker köprü adresini, genellikle 172.17.0.1 değerini kullanın:

docker network inspect docker_default | grep Subnet
sudo ufw allow from 172.19.0.0/16 to any port 11434 proto tcp
ip -4 addr show docker0
curl http://172.17.0.1:11434/api/version

172.19.0.0/16 değerini ilk komutun yazdığı alt ağla, farklıysa 172.17.0.1 değerini de docker0 arayüzünün inet adresiyle değiştirin. Bu kural Ollama'yı yalnızca ufw varsayılan reddetme politikasıyla etkinken korur; sudo ufw status verbose çıktısında Status: active ve deny (incoming) göründüğünü ve başka bir makineden nc -vz sunucu-ip-adresiniz 11434 komutunun başarısız olduğunu doğrulayın. Son komut Ollama'nın sürümünü JSON olarak döndürmelidir. Ardından Dify'da Ollama eklentisini kurun, ollama list çıktısındaki adı birebir kullanarak bir model ekleyin ve temel adresi http://172.17.0.1:11434 olarak girin. Büyük modellerde bir GPU sunucusu büyük fark yaratır.

Yedekleme ve geri yükleme

Dify durumunu /opt/dify/docker/volumes içinde (PostgreSQL verileri, app/storage içindeki yüklenen dosyalar, Weaviate vektörleri, Redis verileri, eklenti depolaması), yapılandırmasını ise .env içinde tutar. Yığın çalışırken mantıksal bir veritabanı dökümü alın, ardından dosyaları tutarlı şekilde arşivlemek için yığını kısa süreliğine durdurun:

sudo mkdir -p /opt/backups
sudo chown $USER:$USER /opt/backups
cd /opt/dify/docker
docker compose exec -T db_postgres pg_dumpall -U postgres | gzip > /opt/backups/dify-db-$(date +%F).sql.gz
docker compose stop
sudo tar czf /opt/backups/dify-files-$(date +%F).tar.gz -C /opt/dify/docker volumes .env
docker compose start

pg_dumpall hem dify veritabanını hem de eklenti servisinin dify_plugin veritabanını alır. Yeni bir sunucuya geri yüklemek için Adım 1'dekiyle aynı sürüm etiketini klonlayın, dosya arşivini docker klasörüne açın ve yığını başlatın:

cd /opt/dify/docker
sudo tar xzf /opt/backups/dify-files-2026-10-09.tar.gz -C /opt/dify/docker
docker compose up -d

SQL dökümü ikinci savunma hattınızdır: veri dizininin kendisi bozulduysa gunzip -c dify-db-2026-10-09.sql.gz | docker compose exec -T db_postgres psql -U postgres ile boş bir PostgreSQL'e yükleyin. İki arşivi de sunucunun dışına kopyalayın; gizli değerlerinizi içerirler.

Dify güncelleme

Dify'ın yükseltme notları sürümden sürüme değişebilir; bu yüzden önce mevcut sürümünüzle hedef sürüm arasındaki her sürümün sürüm notlarını okuyun.

Sürüm notlarındaki olağan Docker Compose yöntemi, tam yedek kopya ve ortam değişkeni eşitleme betiği eklenmiş haliyle:

cd /opt/dify/docker
docker compose down
sudo cp -a /opt/dify /opt/backups/dify-$(date +%F)
git fetch --tags
git checkout 1.17.1
chmod +x dify-env-sync.sh
./dify-env-sync.sh
docker compose pull
docker compose up -d

1.17.1 değerini hedef etiketle değiştirin. cp -a sahiplikleri korur; böylece kopya olduğu gibi geri yüklenebilir. dify-env-sync.sh, .env.example içindeki yeni değişkenleri sizin değerlerinizin üzerine yazmadan .env dosyanıza ekler ve eski dosyayı önce env-backup/ içine kaydeder. Veritabanı geçişleri API başlarken kendiliğinden çalışır; docker compose logs -f api ile izleyin.

Sorun giderme

Port 80 veya 443 zaten kullanımda

Ana makinede 80 ve 443 numaralı portlar Caddy'ye aittir. docker compose up komutu address already in use hatasıyla başarısız olursa .env içindeki EXPOSE_NGINX_PORT veya EXPOSE_NGINX_SSL_PORT satırları değiştirilmemiştir. Adım 2'deki gibi düzeltin ve docker compose up -d komutunu yeniden çalıştırın.

fatal: Remote branch null not found in upstream origin

GitHub API çağrısı, çoğunlukla istek sınırlaması nedeniyle bir etiket döndürmedi. Adım 1'de gösterildiği gibi sürümler sayfasındaki bir etiketi açıkça belirterek klonlayın.

Yeniden başlatmadan sonra 502 Bad Gateway

docker compose ps çıktısını kontrol edin: her servis Up veya healthy olmalıdır. Dify belgelerine göre paketle gelen Nginx, konteynerler yeniden başladıktan sonra eski konteyner adreslerine yönlendirmeye devam edebilir. Ağ geçidini docker compose restart nginx ile yeniden başlatın; sunucu yeniden başlatıldıktan sonra docker compose down ve docker compose up -d çalıştırın.

Sayfa sonsuza kadar yükleniyor veya konsolda CORS hataları görünüyor

.env içindeki adres değişkenleri tarayıcınızdaki adresle eşleşmiyor. CONSOLE_API_URL, CONSOLE_WEB_URL, SERVICE_API_URL, APP_API_URL, APP_WEB_URL ve FILES_URL değerlerini düzeltin, ardından docker compose down ve docker compose up -d çalıştırın.

HTTP Request düğümü dahili bir adrese ulaşamıyor

Bu tasarım gereğidir: Dify, HTTP düğümlerinden giden istekleri dahili ve özel adres aralıklarını engelleyen ssrf_proxy üzerinden yönlendirir. Yalnızca tüm iş akışı yazarlarına güveniyorsanız belgelerde anlatıldığı gibi docker/volumes/ssrf_proxy/squid.conf dosyasına ACL kuralları ekleyin ve proxy konteynerini yeniden başlatın.

Sonraki adımlar

• Yerel modelleri Ollama kurulumu ile çalıştırın ve Adım 6'daki gibi bağlayın.
• Görsel ve koda yakın bir alternatif için Langflow kurulumu rehberine bakın.
• Depolama veya vektör veritabanı ayarlarını değiştirmeden önce resmi Dify ortam değişkenleri başvurusunu okuyun.
• Bu uygulama için sunucu seçeneklerini Dify hosting sayfasında inceleyin.